”Nuk pyeta për jetën time” Shqiptari shpallet hèro në Itali, u hodh në liqenin e ngrirë për të shpëtuar foshnjen

Tomorr Buzi ishte në një udhëtim në liqenin Braies në Trentino Alto Adige , me gruan dhe vajzat e tij, kur dëgjoi britmat e një gruaje që kërkonte dëshpërimisht ndihmë, të shoqëruar nga klithma e një foshnje, djali i saj katër muajsh.

Pa hezituar Tomorri vrapoi për të shpëtuar të voglin duke rrezikuar edhe jetën e tij. Sapo e kuptoi seriozitetin e situatës, Tomorr Buzi , 43-vjeçari shqiptar i cili jeton në Romano di Lombardia, u vërsul drejt shtresës së akullit që kishte mbuluar liqenin.

Ecja mbi të do të ishte e pamundur, duke pasur parasysh trashësinë e vogël të akullit, që bëri që 8 persona të binin në ujë të hënën e kaluar.

Buzi u zvarrit dhe u rrotullua me kujdes në akull, për të arritur tek fëmija në rrezik, derisa mundi ta kapte.

“Askush nuk mund t’i rezistonte kurrë klithmave të një gruaje që kërkon ndihmë, aq më pak klithmës së një foshnje – thotë shqiptari.

“Ai ishte aq i vogël dhe i pafuqishëm. Kur e pashë, i prekur nga instinkti, vrapova menjëherë për ta shpëtuar. Është çështje sekondash në të cilat nuk mendoni për asgjë tjetër veç misionit tuaj. E imja, në atë moment, ishte ta shpëtoja atë”. Shtoi Tomorri.

Nuk i kushtoi rëndësi rrobave që kishte veshur, celularit dhe portofolit që kishte në xhep.

“Gruaja ime dhe vajzat e mia kishin frikë, unë jo. Në atë moment provova gjithçka. Por kurrë nuk kam pasur frikë për jetën time. Ai fëmijë ishte në rrezik, ndërsa familja ime ishte e sigurt dhe kjo mjaftoi për të më bërë të drejtoja veten për nga i vogli”.

Pasi e nxori nga uji i ngrirë, Tomorr Buzi e vendosi foshnjën në sipërfaqen e ngrirë duke pritur ndihmë. Ai vetë qëndroi në ujin e akullt. Pasi mbërriti ndihma, të dy u shpëtuan.

Pas disa ditësh, burri thotë se është krenar për veprimin e tij dhe nënvizon se si janë edhe gruaja dhe vajzat e tij, pavarësisht shqetësimit të dukshëm fillestar.

“Më vjen keq – përfundon 43-vjeçari nga Romano – pasi shqetësova familjen time, por e dija që po bëja gjënë e duhur dhe e di që edhe ata thellë brenda vetes menduan të njëjtën gjë. Nëse do të kthehesha, do ta bëja përsëri”.

Nuk vonuan të mbërrinin urimet e sinqerta të të njohurve, miqve dhe kryetarit të bashkisë Romano, Sebastian Nicoli , i cili mëngjesin e së enjtes takoi dhe falenderoi personalisht bashkëqytetarin e tij.